Wow, wat een dag.

<sorry het filmpje staat op zijn zij - svp hoofd of computer draaien!>

Om goed zes uur ging de wekker. Ontbijten kon vanaf half zeven. Ik was er om 3 over half zeven nadat ik me door de gang had gewurmd tussen tassen door en even had vastgesteld dat het rond het vriespunt was en ietsje vochtig. Het eerste bewijs dat er iets gaande was. In de eetzaal was 80% al aanwezig voor het ontbijt. Ik dacht nog, "goh, of je nu om zeven uur vertrekt of 10 over zeven........" Maar nee hoor, elfstedenkoorts op de Weissensee. Als je om 7 uur mag vetrekken - dan ook geen seconde later! Als gretige jonge honden werden de bankjes meegenomen naar het ijs, neergezet, schaatsen aan en hupsakee. Ik was zelf ietsjepietsje later en dat werd alleen maar erger doordat de gehuurde kluunschaatsen niet meteen hun ijzers wilden onderhebben.

Koud was het niet en het ijs was iets aangeslagen. Een prachtige ochtend stond aan de opening van een lange dag. De zon kwam op en het natte ijs gaf de prachtigste spiegelingen. Voer voor fotografen dus. Maar de meesten hadden daar geen tijd voor. Een persoonkijk record, daar waren ze voor gekomen. Het grote meer was de arena. Je kon tot een scheiding in het ijs en terug voor een 8 km stempel (een klok – met de o voor kort) of tot het eind en terug voor een 18 km stempel (een maan – met de a voor lang).

Het ijs aan het eind was door het laagje water weggesmolten en gaf een voortreffelijk ijsvloer.

De terugtocht vanaf het eind gaf nogal wat tegenwind waardoor er regelmatig een klein rondje werd ingelast door degenen die dat prettiger vonden.

Als je heen en weer reed kwam je steeds groepen schaatsers tegen in wisselende formaties en snelheden, af en toe een solist, ook in wisselende snelheden…..

Het weer bleef goed, het was droog en zelfs een beetje warm. Toch bewolkt. Gedurende de dag werd het ijs wat natter maar dat bleef gelukkig beperkt. Middagtemperatuur bij het hotel in de schaduw was zo’n twee graden. Doordat het ijs vers was en nog maar net werd betreden waren er zeer weinig scheuren en weinig valpartijen. Je keek wel uit! Badmutsen voor ijsmutsen.

Veel gezelligheid bij de theetent/wisselplek/stempelplaats/fourageerplek en aan het eind ook ‘bar’. Met dank aan enkele vrijwilligers die ons van drinken en kleine versnaperingen voorzagen.
Ondank de op het oog waterdichte schaatsen had ik toch wat natte voeten gekregen zodat ik rond het middaguur even terug ben gegaan naar het hotel. Dit gaf even de gelegenheid om op te frissen, uit te rusten en wat te eten en drinken. Kopje koffie gehaald in de bar en na even met de chauffeurs te hebben gekletst ben ik met de eigen schaatsen weer de plas opgegaan. Het was weer even wennen maar ik heb toch nog de nodige kilometers bij kunnen plussen. Mijn gps bleef op 112,22 kilometer steken. Geen gekke prestatie voor een amateurtje die net aan een dergelijk avontuur begint. Tel de 36 km van de eerste dag erbij en we hebben een aardige kilometerprijs voor een weekendje weg. Spierpijn? Zal ik niet ontkennen. Maar ik zag meer stijve benen. Mijn kamer op de derde bereik ik nu per voorkeur met de lift............

7 uur diner. We moeten op de zelfde plek als vanochtend zitten om dat je vooraf (bij het ontbijt al) je keuze voor de avond moet opgeven. Gister was dat niet goed gegaan en is de keuken aardig in paniek geraakt. Herhaling is voorkomen door de strenge maar rechtvaardige serveerster die vanochtend de scepter zwaaide en waakte over de tafelschikking. Het diner bestaat uit vier gangen waarbij het hoofdgerecht een keuze is en waar uit het saladebuffet kan worden gesnoept. Drank op kamernummer.

Het ontbijt is een buffet waar naast de zachtere bolletjes (1 soort) enkele zware vezelrijke broden afgesneden kunnen worden. Veel jam maar ook hartige zaken. Een eitje bak je zelf op de bakplaat.

Het schijnt dat er tussen drie en vier (stipt!) gratis taart gegeten kan worden bij koffie en thee. Ja, toen stonden we op het ijs! Morgen maar eens even in de gaten houden……..